We zijn weer terug van zeven weken in Gambia. Wat is er weer veel gebeurd. Mooie momenten, verdrietige momenten, momenten van machteloosheid, dankbare momenten…. De eerste vier weken van mijn verblijf hoofdzakelijk bezig geweest met het betalen van het schoolgeld van de sponsorkinderen. Inmiddels vijftig stuks. Ik blijf het belangrijk vinden om zelf naar de scholen te gaan, meestal samen met de ouder. Gelukkig gaat het met alle kinderen goed. Ze gaan trouw naar school. Er zitten een paar hele slimmeriken bij, maar ook als je later timmerman of loodgieter wil worden zul je moeten rekenen en schrijven. Ndumbeh, Het meest bijzondere verhaal is wel het verhaal van Tamara. Als zevenjarig meisje vond ik haar. Ze moest voor de hele familie de een jonge gescheiden vrouw, moeder van twee kinderen ging naar het volwassenonderwijs om voor loodgieter te leren. Een tweejarige opleiding waar ze met glans voor geslaagd is en nu naast haar baan bij de brandweer ook werk heeft als loodgieter. Ook in Gambia worden diploma’s steeds belangrijker. kookpotten schrobben, de was doen voor de familie, water halen, omdat er geen waterleiding in het compound was. Ze mocht na lang praten naar school en ze is nu een mooie zelfbewuste jonge vrouw geworden. Ze gaat nu voor haar laatste jaar naar school maar is vast van plan door te leren. Hoe mooi ! Pas na vier weken kon ik bij mijn eigen kleine kliniekje bij Jahaddy gaan kijken. Her regenseizoen heeft dit seizoen heel lang geduurd en de plaats is moeilijk te bereiken. Desondanks zijn er ook in het regenseizoen veel vrouwen onder haar deskundige leiding bevallen. Weer een nieuwe voorraad kraamspullen en babykleding gebracht. De batterijen van de solar werkten niet meer dus er moesten nieuwe komen. Ook de suckaway ( een soort van septietank) zat vol. Naast de huidige suckaway moest een enorm gat gegraven worden waar alle shit naar overgeheveld moest worden. Een tankwagen om alles leeg te zuigen kon het compound niet in. Dus vandaar dat we het op deze manier op moesten lossen. Verder zag alles er nog redelijk netjes uit. Maar wat lijdt het allemaal veel in het regenseizoen. Tel daar de slechte kwaliteit van de verf bij op, maar toch besloten het verven nog een jaartje uit te stellen. Verder moesten er voor 2 bedden nieuwe matrassen komen, de oude waren gescheurd. Gelukkig kon ik via Gambia for you, de stichting die mijn dozen verstuurd,aan 2 nieuwe ziekenhuismatrassen kopen. Ook moest er een bed vervangen worden. Dit bij een lokale timmerman laten maken. Verder de vier ziekenhuizen op de North Bank bezocht, Albreda, Nema Kunku, Kerr Cherno en Kuntaya die ik ondersteun met medische materialen, verbandmiddelen en medicijnen. Materialen die in Nederland ingezameld zijn door heel veel lieve mensen, verloskundigen en kraamverzorgsters en vrienden. is altijd een kostbare reis. De medicijnen kan ik zelfstandig kopen bij een groothandel waar ik al dertien jaar mijn medicijnen koop. Deze klinieken op de de North Bank ontbreekt het aan alles. Zelfs de meest basic medicijnen zoals antibiotica en pijnstillers zijn vaak niet voorhanden, Maar ze kunnen weer even vooruit…..Het is altijd een kostbare reis, maar het is zo de moeite waard en het komt zo goed terecht.
Reactie schrijven